Na zo'n wereldse partij op de mat te hebben gezet en een gezellige derde helft bij Kees, zal ik proberen voor degene die er niet waren een beeld te schetsen hoe ik de wedstrijd gezien en beleeft [geleeft] heb.
We waren gewaarschuwd hoe gevaarlijk Sv Maarsen kon zijn en hoe gemakkelijk zij aan doelpunten kwamen.
Zij waren met grote verwachtingen naar Amsterdam gekomen gezien er waren al bloemen voor hun meegenomen, met het idee de beker mee na huis te nemen.
Maar een team geheten HZV Het Vennewater uit heiloo maakte aan hun droom een einde.
Een spannende wedstrijd waar ieder zijn opdracht goed uitvoerde, de tegenstander heel kort hielden, en er zelf ook goed uitkwamen en
zelfs ook nog een paar aardige momenten kende voor hun doel.
Maar waar na een kwartier kwamen we toch met 1-0 achter te staan.
Michel Jongerius hield ons door geweldig goed keeperswerk verder in de eerste helft in de race.
In de tweede helft begon het net zoals in de eerste helft waarbij veel strijd en een hoge inzet en concentratie werden gevraagd.
Na een geweldige bal van Michel Jongerius die Ronald op zijn stropdas bediende wist hij hem onhoudbaar in te koppen.
Het tempo ging aan beide kanten omhoog en de strijd barste los en het had alle kanten op kunnen gaan.
10 Minuten voor tijd zette Jos Maurice voor de keeper vrij en die wist met dat buitenkansje wel raad en maakte er 1-2 van.
Sv Maarssen was aangeslagen want dit hadden niet vaak mee gemaakt.
Met de moed der wanhoop zetten zij alles in om het om te buigen, maar Michel was niet meer om te buigen.
Er werd op het scherpst gespeeld, soms net over de grens heen [he Pete] maar iedereen bleef bij de les.
Rob regeerde achter, Nico liep zijn longen uit zijn lijf en Ronald was het rustpunt als hij aan de bal was.
Dirk, Jos en Maurice moesten een geweldig loopvermogen leveren.
Maar dat wisten we als er gewonnen moest worden en op de bank werden hartslagen geteld van meer dan 180.
Wat een spanning!
Het verlossende eindsignaal klonk en het dak mocht er af.
Bij Kees werd er nog driftig aangezeten met een drankje en wat hapjes.
Jammer dat Maurice niet had verteld dat hij met openbaar vervoer was, anders had hij er ook van het begin bij geweest.
Nu kwam hij even iets later, maar daarom bleef hij ook tot het laatst. Het was poepie gezellig.
Ik weet niet of er nog voor de competitie moet worden gespeeld, anders was dit wel een heel mooi einde van het seizoen.
Ik wil Lenyen en Ingrid nog bedanken voor hun aanwezigheid en hun trouwe support.
Wanneer het seizoen ten einde zou zijn wens ik jullie een fijne zomer vakantie toe.
P.S. en paap [het slot] dit hebben we toch weer effe geflikt.